امثال و حکم

توضیح:

این مثل اشاره به یکی از گفته های پیامبراکرم (صلی الله علیه واله وسلم) دارد، که فرمودند: «المومن لا یلسع من حجرٍ مرّتین»  یعنی مومن از یک سوراخ، دوبار گزیده نمی شود. این جمله پیامبر، در زبان عربی ضرب المثل شده است.

وقتی کسی بخواهد کاری را بکند که قبلاً آن کار را کرده و شکست خورده است یا دیگران آن کار را کرده اند و نتیجه نگرفته اند، می گویند: «آزموده را، آزمودن خطاست.»

«از آن نترس که های و هوی دارد، از آن بترس که سر به  تو دارد»

توضیح:

انسان ها از نظر روانی، دارای ویژگی های متفاوتی هستند؛ عده ای پر جنب و جوش هستند و تمام احساسات خود را بروز می دهند و عده ای دیگر ساکت و آرام و احساسات و  عواطف خود را از یادشان نمی دهند.

کاربرد:

بیشتر از  کسانی بترس که ساکت و آرام هستند؛ چون آن ها افکار و عواطف خودشان را پنهان می کنند و ممکن است هزار نقشه و فکر در سر داشته باشند. بعکس، به سرو صدا و شلوغ کاری آدم هایی که فقط حرف می زنند و اهل مبارزه و عمل نیستند فکر نکن.

«علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد»

بهترین باش

اگر با بزرگتری وارد اتاق می شویم، اول او وارد شود. اگر خواستیم به اتاق کسی برویم، اول در بزنیم . اگر برای ما میهمان آمد، از او خوب پذیرایی کنیم و بهترین جای خانه را به او تعارف کنیم. همه ی اینها یعنی احترام گذاشتن.

اگر کسی در جمعی پایش را دراز کند یا در گوشی حرف بزند یا پشتش را به دیگران کند و بنشیند به جمع بی احترامی کرده است.

پیامبر(ص) هم به بزرگترها و هم به بچه ها احترام می گذاشتند و به همه زودتر از آنها سلام می کردند؛ حتی بچه ها. من خیلی دوست دارم مثل ایشان باشم.

احترام فقط مخصوص بزرگترها نیست؛ باید به کوچکترها هم احترام بگذاریم چون احترام گذاشتن به همه انسانها لازم است. من سعی می کنم وسط حرف دیگران نپرم، با خوشرویی و ادب با دیگران صحبت کنم و جلوی پای بزرگترها بلند شوم.

وقتی به بزرگترها سلام می کنیم، وقتی کوچکترها را اذیت نمی کنیم و به دوستانمان حرف بد نمی زنیم به آنها احترام گذاشته ایم.

احترام یعنی اگر خواستیم جایی برویم از بزرگترها اجازه بگیریم. بی اعتنایی به حرف های دیگران و پرتاب کردن چیزی به سمت کسی هم از نشانه های بی احترامی است.

پدر و مادرم برای من زحمت های زیادی کشیده اند؛ پس باید به آنها احترام زیادی بگذارم. من سعی می کنم با آنها مؤدبانه حرف بزنم وقتی از سر کار می آیند به استقبالشان می روم و زودتر سلام میدهم و وقتی کاری برایم انجام می دهند از آنها تشکر می کنم.

معنی احترام این نیست که دیگران هر چه به ما گفتند ما قبول کنیم. یک بار دوستم بعد از تعطیل شدن از مدرسه، به من گفت که به پارک برویم. من می دانستم که این کار باعث نگرانی مادرم می شود. خیلی مؤدبانه به او گفتم من نمی آیم . فکر نمی کنم این بی احترامی باشد.

شکر یعنی تشکر

امروز باران آمد، برگ‏ها خیس شدند. زمین خیس شد و باغچه‏ی جلوی خانه‏ی ما هم پر از آب شد.

مادرم گفت: «خدا را شکر.» پرسیدم: «باران خوب است؟» مادرم گفت: «باران خیلی خوب است.

وقتی باران می‏بارد، درخت‏ها و گل‏ها تشنه نمی‏مانند. زمین زیبا می‏شود و پرندها از شادی آواز می‏خوانند.»

دو تا کلاغ روی شاخه‏ی درخت نشسته بودند و قارقار می‏کردند. مادرم گفت: «نگاه کن! حتی کلاغ‏ها هم شاد هستند و این‏طوری از خدا تشکر می‏کنند.» گفتم: «مثل شما که خدا را شکر کردید؟»

مادرم گفت: «باران هدیه‏ی خداوند است. شکر کردن خدا، یعنی تشکر از او.

تشکر برای باران، برای درخت، برای آسمان و برای همه‏‏ی چیزهایی که آفریده است.» آن روز من هم مثل مادرم خدا را شکر کردم. خدا خوشحال بود و وقتی خدا خوشحال است انگار همه چیز قشنگ‏تر است.